Son sta’ nte la basilica de Santa Maria dei Anzoli propi nte l moment che Francesco de Assisi l’è mort, otocent ani fa. Me son sentà en banda de la cesota de la Porziuncola. De là, ‘ntant che gh’era la celebrazion, te podevi vardar la capela del Transito, ‘ndo che Francesco l’ha volù eser destes biot, per tornar tel grembo de la mare tera. Per la mare tera el avea lodà el Signor. Ades el lo lodava per sorela Mort.
I ha cantà e predicà che l’era ‘n incanto. Mi m’è bastà eser là, al calar del sol, come otocent ani fa. Una emozion granda.
I ha lezù che le lodole, che l’è amighe de la lus e le ga paura del scur de la sera, al moment del transito del Sant, quand che calava la not, le è vegnude a gran sciapi sora el coert de la casa rodando en longa…
Sia lodà el Signor, per el nos fradel Francesco.
